Festiwal KooPermatywy 2018

Program festiwalu / Prelegenci i wydarzenia

Festiwal KooPermatywy 2018

Program festiwalu / Prelegenci i wydarzenia

Prelegenci / Wydarzenia:

?

Ogólny program festiwalu KooPermatywy 2018:

  • Prezentacje prelegentów z kraju i zza granicy
  • Prezentacje uczestników ich projektów i realizacji okołopermakulturowych
  • Wspólne tworzenie zabudowy organicznej
  • Warsztaty
  • Ogniska
  • Koncerty
  • Tańce
  • Ćwiczenia
  • Muzyczne Gaja Session (etnika i folk)
  • Storytelling
  • Drzewko Wdzięczności

Proponujemy też:

  • ćwiczenia na świeżym powietrzu (joga, tribal fusion i inne),
  • codzienne wspólne kręgi,
  • tablicę ogłoszeń,
  • wymianę nasion i sadzonek,
  • stoiska z możliwością sprzedaży przedmiotów wykonanych przez siebie.
Jarosław Biniek

Jarosław Biniek

Kocham ziemię – uprawiać, budować z niej, i po prostu czuć ją pod stopami. Moim darem jest nowatorskie, subtelne łączenie natury z technologią.

Poprzednie lato spędziłem w Osadzie Twórców fundacji Cohabitat, prowadząc zajęcia z permakultury. Prowadzę też warsztaty z robienia mydła oraz wytwarzam artystyczne mydła. Jestem również projektantem, wynalazcą i konstruktorem w dziedzinie sprzętów audio o najwyższej wierności dźwięku. Interesuję się też psychologią behawioralną, astrologią oraz szeroko pojętą duchowością. Moja słabością są koneserskie kawy oraz chińskie herbaty.

Na festiwalu opowiem o tym w jaki sposób możesz nabyć ziemię rolną pomimo ustawy o ograniczeniu obrotem, opowiem też o mojej przygodzie z kupowaniem ziemi.

www.samogrzej.pl

Anna Janicka-Galant i Artur Bińkowski

Anna Janicka-Galant i Artur Bińkowski

Popularyzujemy wiedzę o kulturze, tradycjach, medycynie ludowej i kuchni wegetariańskiej rejonu Kaukazu, prowadząc serwis Oblicza Gruzji oraz pokazy, wykłady i warsztaty w ramach projektu Kaukaskie Inspiracje. Po dwuletniej wyprawie do Gruzji zaczęliśmy wykorzystywać pozyskaną wiedzę i intensywnie rozwijać naszą samodzielność żywieniową, głównie poprzez przetwórstwo świadomie i starannie wybieranych oraz samodzielnie pozyskiwanych, najczęściej dzikich, roślin.

Lubimy wędrować niespiesznie i osiadać w rejonach, które nas „zaproszą”. Dzięki temu możemy zżyć się z lokalną społecznością, poznać ich podejście do życia, spróbować tego, co jedzą i dowiedzieć, jak i czym się leczą. W górskich wioskach i dolinach Gruzji szukaliśmy w ten sposób, między innymi, źródeł kaukaskiego zdrowia i legendarnej długowieczności.

Anna: jestem jedną z prekursorek i praktyków edukacji domowej w Polsce, współautorką książki „Edukacja domowa w Polsce – teoria i praktyka”. Samokształcenie jest dla mnie podstawową metodą zdobywania wiedzy. Zainteresowałam się ziołami w latach 90. podczas regularnych pobytów na Białorusi, Litwie, Ukrainie i w Rosji. Uczyłam się od wiejskich znachorek i zielarek na początku po to, by poradzić sobie z dolegliwościami i poważniejszą chorobą. Ostatnich 12 lat jestem związana z Kaukazem. Określam się „archeologiem duszy”, bo wyprawy traktuję jako pretekst do zaglądania zarówno w garnki, jak i w dusze, a także „renesansowcem w działaniu”, bo zwykle podążam równolegle wieloma ścieżkami poznawczymi, a działając, łączę wiedzę z różnych dziedzin, na przykład tę o mocy ziół z psychologiczną.

Artur: propagator świadomego życia i otwartej komunikacji, poszukiwacz alternatywnych rozwiązań, idealista-pragmatyk, zwolennik swobodnego dostępu do informacji i technologii oraz życia zgodnie z własnym rytmem. Informatyk wrażliwy na poprawność i bezpieczeństwo danych oraz precyzję słowa, webmaster łączący praktyczność z estetyką, optymalizator nastawiony na efektywne wykorzystywanie narzędzi informatycznych, czego też uczę chętnych… a wykorzystując to wszystko, czuwam nad stroną techniczną, wizualną i edytorską wszystkich naszych przedsięwzięć, w tym także gier rozwojowo-psychologicznych opartych na zasadach synchroniczności.

Tematy prezentacji multimedialnych:
1) „Herbaty z liści i kwiatów w Rosji i na Kaukazie – droga od fałszerstwa do kultowego napoju” to
zaproszenie do podróży przez historię i legendy ku herbacianej niezależności.
2) „Rosyjskie i kaukaskie tradycje kwaszenia, solenia i moczenia”, czyli jak oswoić bakterie i zadbać o
nasz mikrobiom, żeby on dbał o nasze zdrowie, urodę i sprawność umysłową.

www.ObliczaGruzji.pl

Paweł Kulpa

Paweł Kulpa

Z uczestnikami Festiwalu chciałem podzielić się czymś najbardziej aktualnym dla mnie i będącym moją specjalnością. Ze względu na obecny termin, który (o czym mało kto wie) jest idealny do cięcia wielu gatunków drzew i krzewów owocowych, chciałem je krótko praktycznie pokazać i przećwiczyć z chętnymi.

Jak widać na aktualnym zdjęciu, obecnie zajmuję się w swoim certyfikowanym ogrodzie, cięciem krzewów w winnicy. Po powrocie z Festiwalu, będę ciął jabłonie i grusze. Na winorośli wycinam niewielką ilość pędów i tylko raz w roku, a nie jak to jest popularne w winnicach – 2-3 razy w roku i to często bardzo mocno. Jabłonie i inne drzewa owocowe tnę raz na 3-5 lat, a nie jak większość sadowników 1-2 razy w roku. Z prac w swoim ekologicznym sadzie, oprócz cięcia pędów i gałęzi oraz koszenia trawy, tylko zbieram owoce. Winogrona mocno owocują od wielu lat – corocznie, a inne gatunki prawie w każdym sezonie.

Tajemnicą mojego sukcesu, tzn zdrowych plonów przy niewielkim nakładzie pracy i nie używaniu środków ochrony, jest właśnie obecny termin cięcia.

Ben Lazar

Ben Lazar

Wędrowny nauczyciel permakultury, ogrodnik-filozof, projektant ekosystemowych siedlisk oraz społeczności, redaktor strony Permakultura.Edu.PL, niezależny wykładowca i dragondreamer w twórczych procesach grupowych. Animator-agitator Ruchu Suwerenności Żywnościowej Nyeleni Polska oraz Polskiej Mapy Permakultury, inicjator i koordynator ..Cichej Oddolnej Zielonej Rewolucji!

Na festiwalu chętnie podzielę się doświadczeniem z działania, organizacji Mapy Perma i animacji Permakultury w Polsce.

www.permakultura.edu.pl

Tomasz Nakonieczny

Tomasz Nakonieczny

Jestem miłośnikiem przyrody, a z wykształcenia związanym z jej ochroną. Ponadto pasjonatem mądrości kultur rdzennych i starożytnych, w tym Słowian.

Kontakt z przyrodą ma dla mnie wiele znaczeń. Jednym z nich to rodzaj higieny psychiczno-duchowej.

Nie bez powodu Japończycy ukuli termin Shinrinyoku – leśnych kąpieli, podczas których uczestnicy zanurzają się w przestrzeni lasu otwierając swoje zmysły na uzdrawiające oddziaływania przyrody wokół – kolorów, zapachów, olejków eterycznych, dźwięków i naturalnych subtelnych energii.

Shinrinyoku, na zachodzie nazywane „Leczącym Lasem” to także rodzaj mikroturytyki ciszy, podczas której mówimy mniej, a słuchamy więcej z tego, co „mówi” do nas sam las.
Wiele badań poczynionych w Japonii, Korei Pd. i na Zachodzie dowiodło dobroczynnego wpływu tego typu aktywności na zdrowie fizyczne i psychiczne uczestników.

Moją intencją jest propagowanie „leśnych kąpieli” nie tylko w celach terapeutycznych, ale też budzenia w ludziach świadomości połączenia z naturą, a w efekcie szacunku do niej. Wierzę, że im więcej ludzi będzie świadomych tych związków, tym bardziej jako kolektyw będą skłonni by ją skutecznie chronić. Zapraszam do wspólnego udziału w „Leczącym Lesie”.

dr Paweł Radzikowski

dr Paweł Radzikowski

Zakład Systemów i Ekonomiki Produkcji Roślinnej
Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – Państwowy Instytut Badawczy

Specjalizacja: Ekologia rolnicza
Działalność: Ocena wpływu polityki rolnej na środowisko naturalne

Proponowane tematy:
• Bioróżnorodność w agroekosystemach
• Owady prostoskrzydłe i ich funkcja w ekosystemie
• Dżdżownice – inżynierowie gleby
• Biowęgiel i jego zastosowanie w rolnictwie

Connor and Marta Ryan

Connor and Marta Ryan

Connor (AUS) i Marta (PL) lubią myśleć o swojej permakulturowej podroży bardziej jako o duchowej eksploracji. Poznali się w Wiktorii w Australii podczas swoich poszukiwań ludzi podobnych do siebie.

Marta, podejmując decyzje w 2015 o zerwaniu z niszczącą ducha egzystencją miejską, postanowiła rozpocząć wolontariat w różnych permakulturowych gospodarstwach na świecie (łącznie odwiedziła ich 14),  zaczęła w Szwecji, Hiszpanii i Polsce, zanim wyruszyła do Australii, gdzie zrodziła się Permakultura.

Tam, w założonym przez Billa Mollisona Permaculture Research Institute, otrzymała bardzo praktyczną naukę pod przewodnictwem światowej sławy nauczyciela permakultury, GeoffaLawtona. Wkrótce później poznała Connora w Wiktorii, gdzie krótko mówiąc zakochali się w sobie i połączyli siły w badaniu rozległego świata permakultury. Od tamtej pory wspólnie odbyli wolontariaty w różnych gospodarstwach permakulturowych w Australii i Nowej Zelandii, a w szczególności w zagłębiu permakultury, Daylesford w Wiktorii, gdzie odbyli sześciomiesięczny „staż” u „Artist as Family”. Ta młoda rodzina aktywnie działa w kierunku zminimalizowania swojej zależności od ekonomii pieniądza, dążąc do bardziej holistycznej i dającej satysfakcje duchową „kultury darów i wymiany”. W trakcie swojego pobytu odbyli również wolontariat u współtwórcy idei permacultury, Davida Holmgrena oraz stali się bliskimi członkami tej dalekosiężnej społeczności jaką jest zagłębie Daylesford.

Teraz kontynuują życie z permakulturą jako wielką motywacja ku temu jak chcą ułożyć swoja przyszłość.

Podczas festiwalu poprowadzą prezentacje przedstawiającą nauki jakie wynieśli od Geoffa Lawtona, Davida Holmgrena i Artist as Family, takie jak zmiana z zależności na niezależność, współgranie z naturalnym rytmem życia oraz budowanie odpornych i wytrzymałych społeczności ze skupieniem uwagi na lokalność. Opowiedzą również więcej na temat kilku swoich zainteresowań, a szczególnie tych związanych z zajęciami gospodarstwa domowego, fermentowania, produktów własnych rąk jak kosmetyki, ubrania oraz narzędzia.

Rafał Smykowski

Rafał Smykowski

Jestem filmowcem i uwielbiam to co robię. Ta pasja przynosi mi masę doświadzczeń…

Dlaczego warto robić filmy niezależne? Przede wszystkim sam dużo się uczysz i przy okazji innych, a tematów masz całe multum. W tym przypadku będzie to naturalne nasiennictwo, żywność i uprawa… bez przesadnej biotechnologi, która jest nam też bardzo potrzebna po to by rozwijać wiedzę na temat uprawy niedegradującej środowisko i właściwości leczniczych przeróżnych roślin które mamy na tym pięknym świecie. Jeśli zaczyna się to wymykać spod kontroli i w grę wchodzi patentowanie i prywatyzacja. Nie trzeba długo się zastanawiać że tu nie chodzi o zdrowie, ani dobro planety…

Więć poprowadzę dyskusję na temat filmu który robię pt. ”Ziarno świadomości” + liczne fragmenty z filmu.

Ty!

Ty!

Każdy chętny może zaproponować przed i w trakcie Festiwalu poprowadzenie warsztatu, prezentacji lub twórczego działania, które zapali więcej osób w pozytywnym kierunku.

Z chęcią dodamy Cię do programu oraz napiszemy parę miłych słów w oddzielnym poście na wydarzeniu!

Jeśli realizujesz ciekawy projekt permakulturowy, w mieście czy na wsi i masz ochotę zaprezentować swoje miejsce i podzielić się swoimi doświadczeniami – zapraszamy! Proszę o wcześniejszy kontakt na mejla: auramm@wp.pl

Patrycja Paula Gas

Patrycja Paula Gas

Antropolog, wykładowca, trener kompetencji międzykulturowych SIETAR, storyteller. Edukator z pasji, profesji i powołania.

Pracuję metodami storytellingu, Porozumienia Bez Przemocy (NVC), eduLARPu, dramy, DD, improEurytmii, Teatru Forum. Wdrażam techniki pozaformalne na uniwersytecie, a akademicką metodologię do warsztatów alternatywnych. Współorganizuję targi i spotkania Edukacji Alternatywnej w Krakowie, zrzeszające trenerów, edukatorów i świadomych rodziców. Naukowo zajmuję się wpływem storytellingu na budowanie więzi oraz poszerzanie kompetencji międzykulturowych, szukając przy tym przepisu na wielokulturową wspólnotę.

Mhmm, ale o co dokładnie chodzi z tą Edukacją Alternatywną? Czym się różni pozaformalna od nieformalnej? Jakie są ich cechy i funkcje? Po co energizery i ewaluacja w andragogice? Jakie metody i techniki są preferowane? I najważniejsze – jak Ty możesz je wykorzystać? Podczas uczenia jogi czy rysunku, warsztatów permakulturowych czy tanecznych, zawsze i wszędzie. Odpowiemy sobie na te i inne pytania podczas spotkania, a następnie wcielimy je w życie podczas krótkich warsztatów.

Paweł Gurdak

Paweł Gurdak

Kocham stąpać bosą stopą po ziemi. Lubię być blisko natury, dlatego jestem blisko permakultury.

Moją drogą jest szerzenie wiedzy na temat naturalnego budownictwa, oraz ponowna popularyzacja konopi, jako żywności, materiału budowlanego, medykamentu. Na festiwalu opowiem o właściwościach i zastosowaniu tej wspaniałej rośliny. Będzie można także skosztować zdrowych słodkości na bazie konopi.

Zapraszam także do zanurzenia rak w glinie. Będzie to prezent dla skory, ale i okazja, aby zostawić swój ślad w nowo powstających obiektach Ogrodów Permakultury.

www.konopiejka.pl

Łukasz Kowalczyk

Łukasz Kowalczyk

32 lata – z zawodu tłumacz z języków polskiego, angielskiego i hiszpańskiego. Animator budowania społeczności, ekonomii społecznej i rozwoju osobistego w: Polskiej Sieci Eko-osadniczej PAS, Global Ecovillage Network, Polskiej grupy Shinrin Yoku – Kąpieli Leśnych : “Uzdrawiający Las” oraz w Pracowni TO w Łomnej 50.

Od 2010 roku zakochany i zgłębiający tajniki permanentnej agrikultury, od 2014 roku w bliskim związku z żywą architekturą z wierzby i wikliny.  Lubi pleść i zaplatać w ogrodach, wiklinowych formach użytkowych i konwersacjach w językach obcych. Od 2016 tata coraz większej Malwy i entuzjasta alternatywnej pedagogiki i edukacji. W 2018 roku promuje sieć ekoosadniczą w Polsce podczas akcji Ekowioska Tour.

Warsztat będzie się składał z prezentacji inicjatywy „Ekowioska Tour Festiwalowy” oraz z rozmowy w kręgu.

Eko-wioskowy Tour Festiwalowy – to przedsięwzięcie Sieci Eko-inicjatyw „P.A.S.” ( Polskie Alternatywne Społeczności). Wraz z dużym namiotem festiwalowym wyposażonym w przytulną kafejkę, salę dla dzieci i scenę odwiedzimy letnie festiwale w całej Polsce.

Na kręgu warsztatowym dowiesz się więcej:
– o inicjatywie Ekowioska Tour
– o sieciach i społecznościach eko-osadniczych w kontekście Polsce
– będziesz mógł zaproponować nam poprowadzenie warsztatu lub wzbogacić panel dyskusyjny na temat związany z ekologią i życiem w społeczności
– o formach zarządzania, finansowania, promowania i wspierania inicjatyw.
– o miejscach na festiwalowej mapie Polski gdzie będziesz mógł nas spotkać

Do zobaczenia!

Paula Lota

Paula Lota

Absolwentka Kulturoznawstwa w Instytucie Kultury Polskiej UW. Kampanierka, aktywistka, od lat zaangażowana w akcje na rzecz ochrony cennych przyrodniczo terenów Polski. Rospuda, ochrona wilka, pierwsze walki o Puszczę Białowieską – to przez nią malowane na prześcieradłach obrazy – transparenty rekwirowała policja 🙂

Prezes Fundacji Kuźnia Kampanierów. W INSPRO specjalistka ds. rzecznictwa, ekspertka w dziedzinie gazu łupkowego w Polsce, prawa geologicznego i górniczego oraz legislacji przepisów dotyczących węglowodorów niekonwencjonalnych, OZE, transformacji energetycznej, zaangażowana w projekty „Wolne od GMO”, inicjatywy związane z tematem transatlantyckich umów handlowych TTIP, TISA oraz CETA.

Kobieta orkiestra, nieumiejąca grać na żadnym instrumencie. Prywatnie wielbicielka kina i literatury skandynawskiej. Kochająca spokój choleryczka. Wyznaje dewizę, że jeśli czegoś nie wolno, ale bardzo się chce, to można. Kiedy trzeba, kładzie się na drodze albo przypina do drzewa… uczy, jak prowadzić kampanie profesjonalnie i skutecznie – jak wygrywać!

mgr inż. Krzysztof Lewandowski

mgr inż. Krzysztof Lewandowski

Wykładowca ekonomii społecznej, tłumacz, publicysta, panelista I Konferencji Walut Komplementarnych w Europie i uczestnik międzynarodowych programów z zakresu walut lokalnych.

Temat: „Kryptowaluta jako narzędzie dla lokalnych sieci.”

Marcin Krassowski

Marcin Krassowski

Antropolog kultury, od trzech lat jeździ po ekowioskach w całej europie i bada ich różnorodność. Do tej pory odwiedził ich czternaście. Każda inna, każda niezwykła.

Opis prezentacji: Prawie zawsze, kiedy pierwszy raz mówię komuś o ekowioskach słyszę podobne pytania: Jaka jest ta wioska? Ale czy ludzie tam jedzą mięso? I co, oni sami uprawiają ziemie? Czyli to tacy jakby dzisiejsi amisze? Nie amisze? To jak nie amisze, to hipisi. Jak to mają prąd? Ale…i samochody? Przecież to nieekologiczne, to jakie z nich ekowioski!

Tymczasem ekowioski są niezwykle różnorodne i nie da się jednoznacznie zdefiniować czym są i jak się tam żyje. Można o tym tylko opowiadać. Bywa tak, że jest to kilka osób mieszkających razem w jednym domu na gospodarstwie. Wspólnie gotują posiłki, wspólnie uprawiają ziemie, wspólnie świętują i się bawią. Ale bywa i tak, że w ekowiosce mieszka kilkaset osób, każdy ma swój dom, swoją kuchnię, a z pozostałymi mieszkańcami spotyka się tylko raz na jakiś czas. A to się przywita, a to wymieni kilka zdań. Są takie ekowioski, gdzie ponownie wykorzystuje się wszystko, co tylko można, notuje się na pudełkach po herbacie. Ale są też takie, gdzie przywiązuje się do tego mniejszą wagę, dbając o środowisko w inny sposób, ale tylko mówi się, że się dba.

Podczas prezentacji opowiem o tym, jak się żyje w odwiedzonych przeze mnie ekowioskach i jak różne to życie może być.

Sylwia Nadgrodkiewicz

Sylwia Nadgrodkiewicz

Doktor nauk humanistycznych, muzykoterapeutka, wokalistka, animatorka kultury. Pochodzi ze Skarżyska-Kamiennej. W latach młodzieńczych wokalistka składów od punk rocka, po poezję śpiewaną i jazz. W swojej twórczości jest ciągle eksperymentująca i elastyczna.

M.in. odtwórczyni roli królowej Marysieńki w Śpiewogrze Świętokrzyskiej skomponowanej przez Bronisława Opałko. Współreżyserka spektaklu pt. „Życie jest światłem”, na podstawie pism prof. Włodzimierza Sedlaka. W duecie z Kiniorem Kiniorskim nagrała płytę (LaLoba) z własnymi tekstami i muzyką znanego multiinstrumentalisty. Wokalnie wspierała również Studium Instrumentów Etnicznych, wykonujących muzykę etno-transową, nazwaną przez dziennikarzy psychofolkiem. Płyta tego projektu pt. „Tu nie ma miejsca na strach..” została gorąco przyjęta przez krytyków i otrzymała uznanie w Radiowej Trójce. Krążek promuje m.in.: utwór „Laleczka”, do którego teledysk wyreżyserował ojciec polskiego wideoklipu Yach Paszkiewicz.

Doświadczeniem scenicznym dzieli się w Studium Wokalnym Sylwia Nadgrodkiewicz, które prowadzi w swoim rodzinnym mieście. Jest to jak sama mówi laboratorium poszukiwania własnej tożsamości. Stosuje swoją autorską metodę, w której nie uczy śpiewać, a odblokowuje głosy.

Autorka pracy doktorskiej na UMCS w Lublinie z obszaru filozofii polityki (zagadnienia krążące wokół kobiecości, męskości i seksualności) pt.: „Seyla Benhabib – feminizm i polityka“. Autorka m.in. cykli wykładów dla Krytyki Politycznej, licznych paneli i warsztatów. Współtwórczyni takich projektów społecznych jak: Wieża BAB L wraz z Galerią Białą, czy Lublin 9 Ta Obca wraz z Tomaszem Kitlińskim.

W roku 2014 została nagrodzona jako Wokalistka Roku przez Radio Kielce.

Obecnie życie zawodowe wypełnia jej prowadzenie koncertów i szkoleń kamertonowych. Wydała płytę zawierającą nagranie sesji kamertonowej (Oczyszczająco-regulująca sesja kamertonowa). Jest w trakcie pisania książki o naturze dźwięku oraz współpracuje z formacją Kinior Reggae Sound. Uwielbia las, gotowanie i swój mały ogródek.

Janek Szpil

Janek Szpil

Animator twórczych działań społecznych w Krakowie. Inicjator stowarzyszenia Kraków Miastem Rowerów, współtwórca Święta Cyklicznego i projektu „Pod Kopułą”. Obecnie współtworzy miejski ekosystem społeczno ekologiczny – Ambasada Krakowian. Fascynat/amator permakultury, uprawy i zastosowania ziół. Zawodowo i z pasji uczy jogi jako Joga Jana. Związany z kolektywem Biała Droga.

Temat: „Tworzenie miejskiego ekosystemu – o wspólnocie Ambasada Krakowian”

Ogólny program festiwalu KooPermatywy 2018:

  • Prezentacje prelegentów z kraju i zza granicy
  • Prezentacje uczestników ich projektów i realizacji okołopermakulturowych
  • Wspólne tworzenie zabudowy organicznej
  • Warsztaty
  • Ogniska
  • Koncerty
  • Tańce
  • Ćwiczenia
  • Muzyczne Gaja Session (etnika i folk)
  • Storytelling
  • Drzewko Wdzięczności

Proponujemy też:

  • ćwiczenia na świeżym powietrzu (joga, tribal fusion i inne),
  • codzienne wspólne kręgi,
  • tablicę ogłoszeń,
  • wymianę nasion i sadzonek,
  • stoiska z możliwością sprzedaży przedmiotów wykonanych przez siebie.

Prelegenci / Wydarzenia:

Jarosław Biniek

Jarosław Biniek

Kocham ziemię – uprawiać, budować z niej, i po prostu czuć ją pod stopami. Moim darem jest nowatorskie, subtelne łączenie natury z technologią.

Poprzednie lato spędziłem w Osadzie Twórców fundacji Cohabitat, prowadząc zajęcia z permakultury. Prowadzę też warsztaty z robienia mydła oraz wytwarzam artystyczne mydła. Jestem również projektantem, wynalazcą i konstruktorem w dziedzinie sprzętów audio o najwyższej wierności dźwięku. Interesuję się też psychologią behawioralną, astrologią oraz szeroko pojętą duchowością. Moja słabością są koneserskie kawy oraz chińskie herbaty.

Na festiwalu opowiem o tym w jaki sposób możesz nabyć ziemię rolną pomimo ustawy o ograniczeniu obrotem, opowiem też o mojej przygodzie z kupowaniem ziemi.

www.samogrzej.pl

Anna Janicka-Galant i Artur Bińkowski

Anna Janicka-Galant i Artur Bińkowski

Popularyzujemy wiedzę o kulturze, tradycjach, medycynie ludowej i kuchni wegetariańskiej rejonu Kaukazu, prowadząc serwis Oblicza Gruzji oraz pokazy, wykłady i warsztaty w ramach projektu Kaukaskie Inspiracje. Po dwuletniej wyprawie do Gruzji zaczęliśmy wykorzystywać pozyskaną wiedzę i intensywnie rozwijać naszą samodzielność żywieniową, głównie poprzez przetwórstwo świadomie i starannie wybieranych oraz samodzielnie pozyskiwanych, najczęściej dzikich, roślin.

Lubimy wędrować niespiesznie i osiadać w rejonach, które nas „zaproszą”. Dzięki temu możemy zżyć się z lokalną społecznością, poznać ich podejście do życia, spróbować tego, co jedzą i dowiedzieć, jak i czym się leczą. W górskich wioskach i dolinach Gruzji szukaliśmy w ten sposób, między innymi, źródeł kaukaskiego zdrowia i legendarnej długowieczności.

Anna: jestem jedną z prekursorek i praktyków edukacji domowej w Polsce, współautorką książki „Edukacja domowa w Polsce – teoria i praktyka”. Samokształcenie jest dla mnie podstawową metodą zdobywania wiedzy. Zainteresowałam się ziołami w latach 90. podczas regularnych pobytów na Białorusi, Litwie, Ukrainie i w Rosji. Uczyłam się od wiejskich znachorek i zielarek na początku po to, by poradzić sobie z dolegliwościami i poważniejszą chorobą. Ostatnich 12 lat jestem związana z Kaukazem. Określam się „archeologiem duszy”, bo wyprawy traktuję jako pretekst do zaglądania zarówno w garnki, jak i w dusze, a także „renesansowcem w działaniu”, bo zwykle podążam równolegle wieloma ścieżkami poznawczymi, a działając, łączę wiedzę z różnych dziedzin, na przykład tę o mocy ziół z psychologiczną.

Artur: propagator świadomego życia i otwartej komunikacji, poszukiwacz alternatywnych rozwiązań, idealista-pragmatyk, zwolennik swobodnego dostępu do informacji i technologii oraz życia zgodnie z własnym rytmem. Informatyk wrażliwy na poprawność i bezpieczeństwo danych oraz precyzję słowa, webmaster łączący praktyczność z estetyką, optymalizator nastawiony na efektywne wykorzystywanie narzędzi informatycznych, czego też uczę chętnych… a wykorzystując to wszystko, czuwam nad stroną techniczną, wizualną i edytorską wszystkich naszych przedsięwzięć, w tym także gier rozwojowo-psychologicznych opartych na zasadach synchroniczności.

Tematy prezentacji multimedialnych:
1) „Herbaty z liści i kwiatów w Rosji i na Kaukazie – droga od fałszerstwa do kultowego napoju” to
zaproszenie do podróży przez historię i legendy ku herbacianej niezależności.
2) „Rosyjskie i kaukaskie tradycje kwaszenia, solenia i moczenia”, czyli jak oswoić bakterie i zadbać o
nasz mikrobiom, żeby on dbał o nasze zdrowie, urodę i sprawność umysłową.

www.ObliczaGruzji.pl

Patrycja Paula Gas

Patrycja Paula Gas

Antropolog, wykładowca, trener kompetencji międzykulturowych SIETAR, storyteller. Edukator z pasji, profesji i powołania.

Pracuję metodami storytellingu, Porozumienia Bez Przemocy (NVC), eduLARPu, dramy, DD, improEurytmii, Teatru Forum. Wdrażam techniki pozaformalne na uniwersytecie, a akademicką metodologię do warsztatów alternatywnych. Współorganizuję targi i spotkania Edukacji Alternatywnej w Krakowie, zrzeszające trenerów, edukatorów i świadomych rodziców. Naukowo zajmuję się wpływem storytellingu na budowanie więzi oraz poszerzanie kompetencji międzykulturowych, szukając przy tym przepisu na wielokulturową wspólnotę.

Mhmm, ale o co dokładnie chodzi z tą Edukacją Alternatywną? Czym się różni pozaformalna od nieformalnej? Jakie są ich cechy i funkcje? Po co energizery i ewaluacja w andragogice? Jakie metody i techniki są preferowane? I najważniejsze – jak Ty możesz je wykorzystać? Podczas uczenia jogi czy rysunku, warsztatów permakulturowych czy tanecznych, zawsze i wszędzie. Odpowiemy sobie na te i inne pytania podczas spotkania, a następnie wcielimy je w życie podczas krótkich warsztatów.

Paweł Gurdak

Paweł Gurdak

Kocham stąpać bosą stopą po ziemi. Lubię być blisko natury, dlatego jestem blisko permakultury.

Moją drogą jest szerzenie wiedzy na temat naturalnego budownictwa, oraz ponowna popularyzacja konopi, jako żywności, materiału budowlanego, medykamentu. Na festiwalu opowiem o właściwościach i zastosowaniu tej wspaniałej rośliny. Będzie można także skosztować zdrowych słodkości na bazie konopi.

Zapraszam także do zanurzenia rak w glinie. Będzie to prezent dla skory, ale i okazja, aby zostawić swój ślad w nowo powstających obiektach Ogrodów Permakultury.

www.konopiejka.pl

Łukasz Kowalczyk

Łukasz Kowalczyk

32 lata – z zawodu tłumacz z języków polskiego, angielskiego i hiszpańskiego. Animator budowania społeczności, ekonomii społecznej i rozwoju osobistego w: Polskiej Sieci Eko-osadniczej PAS, Global Ecovillage Network, Polskiej grupy Shinrin Yoku – Kąpieli Leśnych : “Uzdrawiający Las” oraz w Pracowni TO w Łomnej 50.

Od 2010 roku zakochany i zgłębiający tajniki permanentnej agrikultury, od 2014 roku w bliskim związku z żywą architekturą z wierzby i wikliny.  Lubi pleść i zaplatać w ogrodach, wiklinowych formach użytkowych i konwersacjach w językach obcych. Od 2016 tata coraz większej Malwy i entuzjasta alternatywnej pedagogiki i edukacji. W 2018 roku promuje sieć ekoosadniczą w Polsce podczas akcji Ekowioska Tour.

Warsztat będzie się składał z prezentacji inicjatywy „Ekowioska Tour Festiwalowy” oraz z rozmowy w kręgu.

Eko-wioskowy Tour Festiwalowy – to przedsięwzięcie Sieci Eko-inicjatyw „P.A.S.” ( Polskie Alternatywne Społeczności). Wraz z dużym namiotem festiwalowym wyposażonym w przytulną kafejkę, salę dla dzieci i scenę odwiedzimy letnie festiwale w całej Polsce.

Na kręgu warsztatowym dowiesz się więcej:
– o inicjatywie Ekowioska Tour
– o sieciach i społecznościach eko-osadniczych w kontekście Polsce
– będziesz mógł zaproponować nam poprowadzenie warsztatu lub wzbogacić panel dyskusyjny na temat związany z ekologią i życiem w społeczności
– o formach zarządzania, finansowania, promowania i wspierania inicjatyw.
– o miejscach na festiwalowej mapie Polski gdzie będziesz mógł nas spotkać

Do zobaczenia!

Paweł Kulpa

Paweł Kulpa

Z uczestnikami Festiwalu chciałem podzielić się czymś najbardziej aktualnym dla mnie i będącym moją specjalnością. Ze względu na obecny termin, który (o czym mało kto wie) jest idealny do cięcia wielu gatunków drzew i krzewów owocowych, chciałem je krótko praktycznie pokazać i przećwiczyć z chętnymi.

Jak widać na aktualnym zdjęciu, obecnie zajmuję się w swoim certyfikowanym ogrodzie, cięciem krzewów w winnicy. Po powrocie z Festiwalu, będę ciął jabłonie i grusze. Na winorośli wycinam niewielką ilość pędów i tylko raz w roku, a nie jak to jest popularne w winnicach – 2-3 razy w roku i to często bardzo mocno. Jabłonie i inne drzewa owocowe tnę raz na 3-5 lat, a nie jak większość sadowników 1-2 razy w roku. Z prac w swoim ekologicznym sadzie, oprócz cięcia pędów i gałęzi oraz koszenia trawy, tylko zbieram owoce. Winogrona mocno owocują od wielu lat – corocznie, a inne gatunki prawie w każdym sezonie.

Tajemnicą mojego sukcesu, tzn zdrowych plonów przy niewielkim nakładzie pracy i nie używaniu środków ochrony, jest właśnie obecny termin cięcia.

Marcin Krassowski

Marcin Krassowski

Antropolog kultury, od trzech lat jeździ po ekowioskach w całej europie i bada ich różnorodność. Do tej pory odwiedził ich czternaście. Każda inna, każda niezwykła.

Opis prezentacji: Prawie zawsze, kiedy pierwszy raz mówię komuś o ekowioskach słyszę podobne pytania: Jaka jest ta wioska? Ale czy ludzie tam jedzą mięso? I co, oni sami uprawiają ziemie? Czyli to tacy jakby dzisiejsi amisze? Nie amisze? To jak nie amisze, to hipisi. Jak to mają prąd? Ale…i samochody? Przecież to nieekologiczne, to jakie z nich ekowioski!

Tymczasem ekowioski są niezwykle różnorodne i nie da się jednoznacznie zdefiniować czym są i jak się tam żyje. Można o tym tylko opowiadać. Bywa tak, że jest to kilka osób mieszkających razem w jednym domu na gospodarstwie. Wspólnie gotują posiłki, wspólnie uprawiają ziemie, wspólnie świętują i się bawią. Ale bywa i tak, że w ekowiosce mieszka kilkaset osób, każdy ma swój dom, swoją kuchnię, a z pozostałymi mieszkańcami spotyka się tylko raz na jakiś czas. A to się przywita, a to wymieni kilka zdań. Są takie ekowioski, gdzie ponownie wykorzystuje się wszystko, co tylko można, notuje się na pudełkach po herbacie. Ale są też takie, gdzie przywiązuje się do tego mniejszą wagę, dbając o środowisko w inny sposób, ale tylko mówi się, że się dba.

Podczas prezentacji opowiem o tym, jak się żyje w odwiedzonych przeze mnie ekowioskach i jak różne to życie może być.

Ben Lazar

Ben Lazar

Wędrowny nauczyciel permakultury, ogrodnik-filozof, projektant ekosystemowych siedlisk oraz społeczności, redaktor strony Permakultura.Edu.PL, niezależny wykładowca i dragondreamer w twórczych procesach grupowych. Animator-agitator Ruchu Suwerenności Żywnościowej Nyeleni Polska oraz Polskiej Mapy Permakultury, inicjator i koordynator ..Cichej Oddolnej Zielonej Rewolucji!

Na festiwalu chętnie podzielę się doświadczeniem z działania, organizacji Mapy Perma i animacji Permakultury w Polsce.

www.permakultura.edu.pl

mgr inż. Krzysztof Lewandowski

mgr inż. Krzysztof Lewandowski

Wykładowca ekonomii społecznej, tłumacz, publicysta, panelista I Konferencji Walut Komplementarnych w Europie i uczestnik międzynarodowych programów z zakresu walut lokalnych.

Temat: „Kryptowaluta jako narzędzie dla lokalnych sieci.”

Paula Lota

Paula Lota

Absolwentka Kulturoznawstwa w Instytucie Kultury Polskiej UW. Kampanierka, aktywistka, od lat zaangażowana w akcje na rzecz ochrony cennych przyrodniczo terenów Polski. Rospuda, ochrona wilka, pierwsze walki o Puszczę Białowieską – to przez nią malowane na prześcieradłach obrazy – transparenty rekwirowała policja 🙂

Prezes Fundacji Kuźnia Kampanierów. W INSPRO specjalistka ds. rzecznictwa, ekspertka w dziedzinie gazu łupkowego w Polsce, prawa geologicznego i górniczego oraz legislacji przepisów dotyczących węglowodorów niekonwencjonalnych, OZE, transformacji energetycznej, zaangażowana w projekty „Wolne od GMO”, inicjatywy związane z tematem transatlantyckich umów handlowych TTIP, TISA oraz CETA.

Kobieta orkiestra, nieumiejąca grać na żadnym instrumencie. Prywatnie wielbicielka kina i literatury skandynawskiej. Kochająca spokój choleryczka. Wyznaje dewizę, że jeśli czegoś nie wolno, ale bardzo się chce, to można. Kiedy trzeba, kładzie się na drodze albo przypina do drzewa… uczy, jak prowadzić kampanie profesjonalnie i skutecznie – jak wygrywać!

Sylwia Nadgrodkiewicz

Sylwia Nadgrodkiewicz

Doktor nauk humanistycznych, muzykoterapeutka, wokalistka, animatorka kultury. Pochodzi ze Skarżyska-Kamiennej. W latach młodzieńczych wokalistka składów od punk rocka, po poezję śpiewaną i jazz. W swojej twórczości jest ciągle eksperymentująca i elastyczna.

M.in. odtwórczyni roli królowej Marysieńki w Śpiewogrze Świętokrzyskiej skomponowanej przez Bronisława Opałko. Współreżyserka spektaklu pt. „Życie jest światłem”, na podstawie pism prof. Włodzimierza Sedlaka. W duecie z Kiniorem Kiniorskim nagrała płytę (LaLoba) z własnymi tekstami i muzyką znanego multiinstrumentalisty. Wokalnie wspierała również Studium Instrumentów Etnicznych, wykonujących muzykę etno-transową, nazwaną przez dziennikarzy psychofolkiem. Płyta tego projektu pt. „Tu nie ma miejsca na strach..” została gorąco przyjęta przez krytyków i otrzymała uznanie w Radiowej Trójce. Krążek promuje m.in.: utwór „Laleczka”, do którego teledysk wyreżyserował ojciec polskiego wideoklipu Yach Paszkiewicz.

Doświadczeniem scenicznym dzieli się w Studium Wokalnym Sylwia Nadgrodkiewicz, które prowadzi w swoim rodzinnym mieście. Jest to jak sama mówi laboratorium poszukiwania własnej tożsamości. Stosuje swoją autorską metodę, w której nie uczy śpiewać, a odblokowuje głosy.

Autorka pracy doktorskiej na UMCS w Lublinie z obszaru filozofii polityki (zagadnienia krążące wokół kobiecości, męskości i seksualności) pt.: „Seyla Benhabib – feminizm i polityka“. Autorka m.in. cykli wykładów dla Krytyki Politycznej, licznych paneli i warsztatów. Współtwórczyni takich projektów społecznych jak: Wieża BAB L wraz z Galerią Białą, czy Lublin 9 Ta Obca wraz z Tomaszem Kitlińskim.

W roku 2014 została nagrodzona jako Wokalistka Roku przez Radio Kielce.

Obecnie życie zawodowe wypełnia jej prowadzenie koncertów i szkoleń kamertonowych. Wydała płytę zawierającą nagranie sesji kamertonowej (Oczyszczająco-regulująca sesja kamertonowa). Jest w trakcie pisania książki o naturze dźwięku oraz współpracuje z formacją Kinior Reggae Sound. Uwielbia las, gotowanie i swój mały ogródek.

Tomasz Nakonieczny

Tomasz Nakonieczny

Jestem miłośnikiem przyrody, a z wykształcenia związanym z jej ochroną. Ponadto pasjonatem mądrości kultur rdzennych i starożytnych, w tym Słowian.

Kontakt z przyrodą ma dla mnie wiele znaczeń. Jednym z nich to rodzaj higieny psychiczno-duchowej.

Nie bez powodu Japończycy ukuli termin Shinrinyoku – leśnych kąpieli, podczas których uczestnicy zanurzają się w przestrzeni lasu otwierając swoje zmysły na uzdrawiające oddziaływania przyrody wokół – kolorów, zapachów, olejków eterycznych, dźwięków i naturalnych subtelnych energii.

Shinrinyoku, na zachodzie nazywane „Leczącym Lasem” to także rodzaj mikroturytyki ciszy, podczas której mówimy mniej, a słuchamy więcej z tego, co „mówi” do nas sam las.
Wiele badań poczynionych w Japonii, Korei Pd. i na Zachodzie dowiodło dobroczynnego wpływu tego typu aktywności na zdrowie fizyczne i psychiczne uczestników.

Moją intencją jest propagowanie „leśnych kąpieli” nie tylko w celach terapeutycznych, ale też budzenia w ludziach świadomości połączenia z naturą, a w efekcie szacunku do niej. Wierzę, że im więcej ludzi będzie świadomych tych związków, tym bardziej jako kolektyw będą skłonni by ją skutecznie chronić. Zapraszam do wspólnego udziału w „Leczącym Lesie”.

dr Paweł Radzikowski

dr Paweł Radzikowski

Zakład Systemów i Ekonomiki Produkcji Roślinnej
Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – Państwowy Instytut Badawczy

Specjalizacja: Ekologia rolnicza
Działalność: Ocena wpływu polityki rolnej na środowisko naturalne

Proponowane tematy:
• Bioróżnorodność w agroekosystemach
• Owady prostoskrzydłe i ich funkcja w ekosystemie
• Dżdżownice – inżynierowie gleby
• Biowęgiel i jego zastosowanie w rolnictwie

Connor and Marta Ryan

Connor and Marta Ryan

Connor (AUS) i Marta (PL) lubią myśleć o swojej permakulturowej podroży bardziej jako o duchowej eksploracji. Poznali się w Wiktorii w Australii podczas swoich poszukiwań ludzi podobnych do siebie.

Marta, podejmując decyzje w 2015 o zerwaniu z niszczącą ducha egzystencją miejską, postanowiła rozpocząć wolontariat w różnych permakulturowych gospodarstwach na świecie (łącznie odwiedziła ich 14),  zaczęła w Szwecji, Hiszpanii i Polsce, zanim wyruszyła do Australii, gdzie zrodziła się Permakultura.

Tam, w założonym przez Billa Mollisona PermacultureResearch Institute, otrzymała bardzo praktyczną naukę pod przewodnictwem światowej sławy nauczyciela permakultury, GeoffaLawtona. Wkrótce później poznała Connora w Wiktorii, gdzie krótko mówiąc zakochali się w sobie i połączyli siły w badaniu rozległego świata permakultury. Od tamtej pory wspólnie odbyli wolontariaty w różnych gospodarstwach permakulturowych w Australii i Nowej Zelandii, a w szczególności w zagłębiu permakultury, Daylesford w Wiktorii, gdzie odbyli sześciomiesięczny „staż” u „Artist as Family”. Ta młoda rodzina aktywnie działa w kierunku zminimalizowania swojej zależności od ekonomii pieniądza, dążąc do bardziej holistycznej i dającej satysfakcje duchową „kultury darów i wymiany”. W trakcie swojego pobytu odbyli również wolontariat u współtwórcy idei permacultury, Davida Holmgrena oraz stali się bliskimi członkami tej dalekosiężnej społeczności jaką jest zagłębie Daylesford.

Teraz kontynuują życie z permakulturą jako wielką motywacja ku temu jak chcą ułożyć swoja przyszłość.

Podczas festiwalu poprowadzą prezentacje przedstawiającą nauki jakie wynieśli od Geoffa Lawtona, Davida Holmgrena i Artist as Family, takie jak zmiana z zależności na niezależność, współgranie z naturalnym rytmem życia oraz budowanie odpornych i wytrzymałych społeczności ze skupieniem uwagi na lokalność. Opowiedzą również więcej na temat kilku swoich zainteresowań, a szczególnie tych związanych z zajęciami gospodarstwa domowego, fermentowania, produktów własnych rąk jak kosmetyki, ubrania oraz narzędzia.

Rafał Smykowski

Rafał Smykowski

Jestem filmowcem i uwielbiam to co robię. Ta pasja przynosi mi masę doświadzczeń…

Dlaczego warto robić filmy niezależne? Przede wszystkim sam dużo się uczysz i przy okazji innych, a tematów masz całe multum. W tym przypadku będzie to naturalne nasiennictwo, żywność i uprawa… bez przesadnej biotechnologi, która jest nam też bardzo potrzebna po to by rozwijać wiedzę na temat uprawy niedegradującej środowisko i właściwości leczniczych przeróżnych roślin które mamy na tym pięknym świecie. Jeśli zaczyna się to wymykać spod kontroli i w grę wchodzi patentowanie i prywatyzacja. Nie trzeba długo się zastanawiać że tu nie chodzi o zdrowie, ani dobro planety…

Więć poprowadzę dyskusję na temat filmu który robię pt. ”Ziarno świadomości” + liczne fragmenty z filmu.

Janek Szpil

Janek Szpil

Animator twórczych działań społecznych w Krakowie. Inicjator stowarzyszenia Kraków Miastem Rowerów, współtwórca Święta Cyklicznego i projektu „Pod Kopułą”. Obecnie współtworzy miejski ekosystem społeczno ekologiczny – Ambasada Krakowian. Fascynat/amator permakultury, uprawy i zastosowania ziół. Zawodowo i z pasji uczy jogi jako Joga Jana. Związany z kolektywem Biała Droga.

Temat: „Tworzenie miejskiego ekosystemu – o wspólnocie Ambasada Krakowian”

Ty!

Ty!

Każdy chętny może zaproponować przed i w trakcie Festiwalu poprowadzenie warsztatu, prezentacji lub twórczego działania, które zapali więcej osób w pozytywnym kierunku.

Z chęcią dodamy Cię do programu oraz napiszemy parę miłych słów w oddzielnym poście na wydarzeniu!

Jeśli realizujesz ciekawy projekt permakulturowy, w mieście czy na wsi i masz ochotę zaprezentować swoje miejsce i podzielić się swoimi doświadczeniami – zapraszamy! Proszę o wcześniejszy kontakt na mejla: auramm@wp.pl

Patronat: